Menu Zamknij

Warsztaty Terapii Zajęciowej

Warsztaty Terapii Zajęciowej w Starym Wielisławiu

Pod przewodnictwem niedawno wyświęconego biskupa diecezji świdnickiej Adama Bałabucha sprawowana była Eucharystia w uroczym sanktuarium Matki Bożej Bolesnej, które sąsiaduje z warsztatami.

Msza św. była szczerym dziękczynieniem składanym Bogu za to piękne i jakże potrzebne dzieło, które powstało mimo wielu trudności proceduralnych i braku przychylności niektórych gremiów. W modlitwie uczestniczyli przedstawiciele władz państwowych, samorządowych i gminnych oraz przedstawiciele Kościoła świdnickiego. Podczas homilii bp Adam Bałabuch uświadomił zebranym w świątyni, że pomoc osobom
niepełnosprawnym staje się darem również dla darczyńców, gdyż tworzy przestrzeń chrześcijańskiej wyobraźni miłosierdzia, potrzebną do życia nam wszystkim.

Po przecięciu tradycyjnej wstęgi przez biskupa, starostę, dyrektora PCPR i wójta gminy, uczestnicy WTZ zaprosili zebranych gości na przedstawienie, w którym sami byli „aktorami”. Niejednemu z gości zakręciła się łza w oku, gdyż niepełnosprawni pokazali zebranym, ile „niepełnosprawności” jest w nas, którzy uważamy się za pełnosprawnych. Potrafili poruszyć serca i pomóc zrozumieć jeszcze bardziej los osób dotkniętych przez różnorakie cierpienia. Ta część spotkania była niewątpliwą kontynuacją rozważania, podjętego w sanktuarium podczas Eucharystii.

Jedyne jak dotąd Warsztaty Terapii Zajęciowej w powiecie kłodzkim, powstały dzięki współpracy Gminy, Starostwa i Kościoła ze środków otrzymanych z  PFRON-u, Starostwa oraz Caritas Diecezji Świdnickiej.  Ta nowa placówka w Starym
Wielisławiu jest dziełem wyjątkowym także dlatego, że połączyło Gminę, Starostwo i Kościół w służbie miłości osobom najbardziej potrzebującym.

WTZ rozpoczęły swoją działalność 15 grudnia 2007 roku, skupiając obecnie 30 podopiecznych. Przez siedem godzin dziennie w grupach pięcioosobowych odbywają się zajęcia w pracowniach: gospodarstwa domowego, plastycznej, muzycznej, rękodzielnictwa, stolarstwa i pracowni komputerowej. Uczestnicy rozwijają swoje umiejętności, obejmujące czynności życia codziennego oraz zaradności osobistej poprzez wykorzystanie
różnych technik terapii zajęciowej. Dzięki tym programom otrzymują wsparcie w przygotowaniu do życia w środowisku
społecznym, komunikowaniu się, rozwijaniu umiejętności niezbędnych w samodzielnym życiu, a przede wszystkim w spotkaniach z drugim człowiekiem oraz odkrywaniu na nowo siebie i bliźnich.

„Ćwiczyć ciało, umysł i serce” – oto wyzwanie, jakiemu muszą podołać ludzie zajmujący się swoimi podopiecznymi. Choć podjęcie takiej pracy jest trudne, opiekunowie wiedzą, iż wystarczy życzliwość, uśmiech – a wtedy wszystko jest tak, jak w świecie „normalnych” ludzi. Wiedzą, że tak naprawdę, to
właśnie osoby objęte opieką uczą prawdziwej radości, uśmiechu i dobroci swoje otoczenie.